มาตรฐานพันธุ์สุนัข American pitbull
American Pitbull Standard
ลักษณะทั่วไปความมีรูปร่างที่สมดุล และสัดส่วนอย่างนักกีฬา มีลักษณะของกล้ามเนื้อที่ได้สัดส่วน มีมวลกระดูกและกล้ามเนื้อมากกว่า original pitbull ลักษณะของศีรษะได้สัดส่วนกันขนาดของร่างกาย เป็นสุนัขที่มีผิวหนังที่เรียบซึ่งทำให้ควบคุมการใช้พละกำลังได้ดีมากเมื่อเปรียบเทียบกับขนาด มีความปราดเปรียว ลักษณะการแสดงออกของเป็นภาพลักษณ์ของความเป็นนักกีฬา และการมีพละกำลังที่น่าเกรงขาม ขณะเดียวกันก็มีอุปนิสัยที่อ่อนโยน สิ่งสำคัญอันดับแรกสุด คือ ความเป็นมิตร การแสดงออกถึงความกระตือรือร้น ถึงแม้ว่าลักษณะของมันดูน่าเกรงขาม แต่ท่าทางของมันอ่อนน้อมและเป็นมิตร และเป็นแบบอย่างที่ดีในความสามารถทางด้านกีฬาที่มีสมรรถนะสูงสำหรับการแข่งขัน ความก้าวร้าวต่อสุนัขด้วยกันโดยที่เจ้าของสามารถควบคุมได้ถือเป็นลักษณะของสายพันธุ์ พฤติกรรมก้าวร้าวที่แสดงต่อมนุษย์ไม่ใช่ลักษณะนิสัยของสายพันธุ์ และไม่เป็นที่พึงปรารถนาอย่างยิ่ง
ข้อบกพร่องร้ายแรง
มีลักษณะนิสัยที่ดุร้าย หรือขี้อาย ขี้กลัวจนเกินไป
มีอัณฑะใบเดียวหรือไม่มีลูกอัณฑะ
ความไม่สมส่วนใดๆ ที่ทำให้รูปร่างลักษณะอาจเป็นอุปสรรคเกินไปต่อการสมรรถนะการเคลื่อนไหว หรือความสามารถในการใช้งาน
ข้อห้ามร้ายแรง
ก้าวร้าวต่อมนุษย์
ส่วนสูง-น้ำหนัก
ความสูงของ Standard Pitbull ถูกกำหนดไว้ที่ 18-21นิ้วในเพศผู้ และ 17-20นิ้วในเพศเมีย มีน้ำหนักระหว่าง 20-35 กิโลกรัม โดยต้องมีน้ำหนักสัมพันธ์กับส่วนสูง ไม่ดูว่าอ้วนเกินไปจนส่งผลต่อการเคลื่อนไหวหรือสมรรถนะ
ข้อบกพร่อง
สุนัขที่ความสูงต่ำกว่ามาตรฐาน, สุนัขที่น้ำหนักน้อยจนดูบอบบาง
ข้อบกพร่องร้ายแรง
สุนัขที่สูงใหญ่กว่าที่กำหนด, สุนัขที่น้ำหนักมากเกินไปจนเป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหว
หัว
ศีรษะมีความเป็นเอกลักษณ์และมีลักษณะที่สำคัญ Standard Pitbull มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยม มีความใหญ่และกว้าง แต่ไม่ได้ผิดไปจากสัดส่วนรูปร่างทั้งหมดของสุนัข มีความกว้างเป็น2/3ของหัวไหล่ มีความลึกของดั้งที่พอเหมาะ ริมฝีปากบนกระชับ และสะอาดอยู่เสมอ กล้ามเนื้อบริเวณแก้มนูนออกมาแต่ต้องไม่มากเกินไป และปราศจากรอยย่นบนใบหน้า กระบอกปากเป็นรูปลิ่ม ความยาวของกระบอกปากสั้นกว่าความยาวของกะโหลกศีรษะ ด้านบนของกระบอกปากเป็นแนวตรง (ไม่โค้ง หรือเบี้ยว) ขากรรไกรล่างเต่งตึง กว้าง และลึก
ข้อบกพร่อง
กล้ามเนื้อแก้มนูนออกมามากเกินไป, กระบอกปากไม่เป็นรูปลิ่ม มีผิวหนังยับย่น มีรอยยับย่นที่ศรีษะ
ข้อบกพร่องร้ายแรง
ศีรษะที่ไม่ได้สัดส่วนกับขนาดของร่างกาย
กระบอกปากสั้นเกินไป และทู่จนเป็นอุปสรรคต่อการหายใจในภาวะปกติ
กระบอกปากที่ยาว ขากรรไกรที่ไม่แข็งแรง
ริมฝีปากบนหย่อนยานมากเกินไป
กระบอกปากที่ค่อนข้างหงายขึ้นหาโพรงจมูก
จมูก
มีขนาดใหญ่ มีรูจมูกที่เปิดกว้าง จมูกทุกๆสีเป็นที่ยอมรับ สีของจมูกต้องกลมกลืนกับสีผิวหนัง
ฟัน
มีชุดฟันที่ครบถ้วนสมบูรณ์ระยะห่างสม่ำเสมอกัน ขาวสะอาด ฟันสบกันแบบกรรไกรเป็นที่พอใจมากกว่า แบบเสมอกัน
ข้อบกพร่อง
ฟันหน้าล่างยื่นล้ำฟันบน ฟันหน้าบนยื่นล้ำฟันล่าง
ข้อบกพร่องร้ายแรง
ฟันไม่ครบ
ฟันหน้าบนยื่นล้ำฟันล่างมากไป ฟันหน้าล่างยื่นล้ำฟันบนมากเกินไป จนมีผลกระทบต่อการใช้ชีวิต และการใช้งาน
แนวฟันผิดรูป
ตา
มีขนาดปานกลาง กลมรีจนค่อนข้างกลม แยกห่างกันอย่างพอเหมาะ ตั้งอยู่ต่ำกว่ากะโหลกศีรษะ
ข้อบกพร่องร้ายแรง
ตาสีฟ้า หรือชมพู ตา2สี ไม่มีรงค์วัตถุ เห็นเยื่อตาชั้นใน
หู
หูตั้งอยู่สูง มีขนาดเล็ก อาจปล่อยตามธรรมชาติ หรือ ตัด(ไม่ส่งผลต่อการตัดสิน) หูมีลักษณะ กึ่งตั้ง หรือกลีบกุหลาบ
ข้อบกพร่อง
ใบหูขนาดใหญ่, หูปรก
ข้อบกพร่องร้ายแรง
หูหนวกข้างหนึ่ง หรือ สองข้าง, หูตั้ง หูกางแบบค้างคาว
คอ
คอยาวพอเหมาะ และเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ผิวหนังหนา หลวมเล็กน้อยบริเวณรอบๆคอ มีความโค้งเล็กน้อยที่ส่วนยอดติดกับกะโหลกศีรษะ คอค่อยๆกว้างขึ้นจากจุดเชื่อมกับกะโหลกศีรษะไปยังบริเวณหัวไหล่และทำมุมกันอย่างเหมาะสม ผิวหนังบนคอต้องไม่มีเหนียงห้อยลงมามากเกินไป
ข้อบกพร่อง
คอเล็ก หรือ ไม่แข็งแรง คอที่บางโค้ง เหนียงคอห้อยมากเกินไป
ข้อบกพร่องร้ายแรง
คอที่สั้นจนเป็นอุปสรรคต่อความสามารถใช้งาน คอยาวไปจนไม่ได้สัดส่วนกับรูปร่างลำตัว
ลำตัว
Standard Pitbull ลำตัวมีความสัมพันธ์ควบคู่กันอย่างใกล้ชิดทั้งในด้านความกว้างและลึกของหน้าอก มีซี่โครงกางอออกและแบนลงกับลำตัว (ไม่โค้งเป็นทรงกลมแบบถัง) ซี่โครงแต่ละซี่อยู่ใกล้กัน ความกว้างของหน้าอกอาจมากกว่าความลึก แต่ต้องไม่มากจนเกินไป อกส่วนหน้าไม่ยื่นไปข้างหน้ามากเลยไปกว่าจุดปลายของหัวไหล่ หลังกว้าง แข็งแรงและแข็งแกร่ง กรุ๊ปท้ายยกขึ้นได้เล็กน้อย แต่ไม่เกิน withers หรือเส้นหลังตรง ส่วนบนสุดของสะโพกลาดลงเล็กน้อยไปยังส่วนฐานของหาง ช่องท้องกว้าง และสั้น ระยะระหว่างหัวไหล่ไปยังข้อศอกยาวเท่าๆกับระยะระหว่างข้อศอกไปยังฐานของเท้า
ข้อบกพร่อง
สุนัขที่มีระยะข้อศอกไปยังปลายเท้าที่สั้น, กล้ามเนื้อน้อย ไม่เหมาะกับการเป็นนักกีฬา, อกแคบ เรียวบาง
ไหล่-ขาหน้า
กระดูกหัวไหล่(กระดูกสะบัก)ยาว กว้าง และล่ำสันมีกล้ามเนื้อ และมีมุมที่หัวไหล่ที่เหมาะสม กระดูกท่อนแขนส่วนบนยาวคร่าวๆเท่ากันกับความยาวของกระดูกหัวไหล่ ขาหน้าแข็งแรงและกำยำมีกล้ามเนื้อ ข้อศอกตั้งชิด หรือ ห่างจากลำตัวเล็กน้อย มองจากด้านหน้า ขาหน้าตั้งห่างออกจากกันอย่างเหมาะสมและตั้งฉากกับพื้น ฝ่าเท้าสั้น มีพลัง ยืดหยุ่น และมีมุมเล็กน้อย
ข้อบกพร่อง
ข้อขาลาด ไม่มีพลัง
ข้อบกพร่องร้ายแรง
ขาหน้าโก่งเกินไปจนเป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหวโดยปกติ
สะโพก-ขาหลัง
โครงสร้างส่วนหลัง ลาดลงเล็กน้อย แข็งแรง ล่ำสัน(มีกล้ามเนื้อ) และกว้าง สะโพกมีกล้ามเนื้อชัดเจนและลึก โคนขาพัฒนาได้ดี มีกล้ามเนื้อที่หนา มองจากด้านข้าง จุดเชื่อมกับข้อเท้ามีมุมงองุ้มที่ดี ฝ่าเท้าหลังตั้งลงเป็นมุมฉากกับพื้น มองจากด้านหลัง ฝ่าเท้าหลังตรงและขนานซึ่งกันและกัน
ข้อบกพร่องร้ายแรง
โครงสร้างส่วนหลังที่แคบ ขาดกล้ามเนื้อ
ท้ายไม่ราด ไม่มีแรงส่งการเคลื่อนไหวจากส่วนท้าย
ขาตรงไม่มีมุม ขาตึง
ข้อขาแบะออกแบบขาวัว
ข้อเท้าที่เอนไปข้างหน้า
ขาโก่ง
เท้า
กระชับ ได้สัดส่วนกับขนาดของสุนัข และนูนมีกำลัง มีนิ้วติ่งที่เท้าหน้า
ข้อบกพร่องร้ายแรง
เท้าแบะ, มีนิ้วติ่งที่เท้าหลัง
หาง
โคนใหญ่ปลายเล็ก หางตรง ไม่หัก ไม่งอ ไม่ตัดหาง มีความโค้งเปรียบให้เหมือนกับหางคันโยกของข้อเหวี่ยง ตั้งอยู่ในตำแหน่งต่ำ มีความยาวถึงข้อขาหลัง หางที่ตรงก็เป็นที่ยอมรับเช่นกัน หางเหยียดออกตามธรรมชาติในระดับเดียวกับแนวเส้นหลัง เมื่อสุนัขอยู่ในอาการตื่นเต้น หางอาจตั้งขึ้นเล็กน้อย แต่ต้องไม่ตั้งอยู่เหนือหลังของมัน เมือสุนัขยืนในขณะผ่อนคาย หางจะห้อยต่ำลง
ข้อบกพร่อง
หางยาวไม่ถึงข้อขาหลัง, หางที่ยาวเกินไป
ข้อบกพร่องร้ายแรง
หางที่ถูกตัด, หางหัก หางกุด หางม้วนเป็นเกลียว
ผิวหนัง-ขน-สี
ผิวหนังแน่นกระชับ มีผิวหนังหลวมๆบริเวณลำคอ ขนสั้น มีความมันเงา สียอมรับได้ทุกสียกเว้นรูปแบบของสีที่เกี่ยวเนื่องกับปัญหาทางพันธุกรรม
ข้อบกพร่องร้ายแรง
ขนยาว ขนฟู เป็นพู่ที่หาง ขนในรูปแบบอื่นใดที่ไม่ใช่ขนสั้น, สีเมิล สีเผือก
คำอธิบายกากับเอกสาร
- ข้อบกพร่อง Faults
คือ ข้อผิดพลาด หรือตาหนิที่ถูกปรับให้เป็นข้อเสีย แต่ไม่ถือว่าขาดคุณสมบัติในการประกวด
ในระดับขอข้อบกพร่อง ขึ้นอยู่กับกรรมการจะตัดสินหักคะแนนในแต่ละส่วนที่บกพร่องมากน้อยเพียงใด
- ข้อบกพร่องร้ายแรง Serious Faults
คือ ข้อบกพร่อง หรือตาหนิ ที่ไม่ควรมีหรือพบ ในสุนัขนั้นๆ หากมีหรือพบ ถือว่าสุนัขตัวนั้นขาดคุณสมบัติในการประกวด แต่ไม่ร้ายแรงถึงในระดับต้องเชิญออก
- ข้อห้ามร้ายแรง Disqualification
คือ ข้อบกพร่อง ที่ต้องไม่มีในสุนัขนั้นๆ หากพบเท่ากับคุณสมบัติไม่เหมาะสมในการประกวด สามารถเชิญออกจากการประกวด